Het Stinkdier
........

Sommige mensen die voor het eerst een stinkdier zien, denken dat ze te maken hebben met een exemplaar dat zo uit de vrije natuur van Amerika gevangen is en daarom niet als huisdier gehouden kan worden.
Echter deze stinkdieren zijn afstammelingen van hun voorouders die honderd jaar geleden al in Amerika als huisdieren gefokt werden. Het gaat hier dus absoluut niet om wildvang die zo uit de natuur de huiskamer in komt, en dat wordt wel eens vergeten.
Een stinkdier is meestal een aanhankelijk, naar zijn omgeving en verzorger toe, dier.
Net als een hond of kat moet hij op jonge leeftijd wel goede ervaringen gekregen hebben met de mens.
Een kitten (kat) of pup (hond) dat weinig in handen is geweest in zijn inprentingfase zal ook altijd een angstig of schuw dier blijven. Dit geld zeer zeker ook voor een stinkdier.

Hoe ziet een stinkdier eruit?

Stinkdieren komen in het wild in Nederland niet voor. De stinkdieren die hier gehouden worden zijn afstammelingen van de in gevangenschap gefokte dieren, die in Amerika al meer dan honderd jaar als huisdier worden gehouden, en een aantal jaren geleden via Amerika hierheen geinporteerd zijn. Het is misschien wel interessant om te weten hoe en waar de wilde familie van jouw stinkdier leeft.

Mephitis mephitis, letterlijk vertaald, stink stink.Gestreepte stinkdieren zijn makkelijk herkenbaar aan hun unieke kleurenpatroon. Hun vacht is zwart, met driehoekige witte vorm bovenop hun kop,dat zich in tweeën splitst en als twee afzonderlijke strepen naar achteren langs beide zijden van de rug verder lopen. De twee stepen komen weer samen aan de basis van de staart. Ze hebben ook een witte streep op hun kop dat van hun neus, in het midden langs de ogen naar hun voorhoofd loopt. Gestreepte stinkdieren hebben de maat van een kleine huiskat, met een smalle kop, kleine oren, korte poten en een lange pluimststaart. Hun nagels zijn aan de voorpoten langer dan aan de achterpoten om het graven te vergemakkelijken.
Waar komen zij voor? Zij komen alleen in bepaalde gebieden voor zoals, Noord Amerika, centraal Canada, verspreid in de USA en in het zuiden van Noord Mexico. Zij prefereren open gebieden met wat bebossing, graslanden en boerderijen. Ze zijn waargenomen in de meest uiteen lopende soorten van habitats, maar het meest in de buurt van water.
Wat eten zij?    Gestreepte stinkdieren zijn omnivoren. Zij hebben een gevarieerd menu, dat bestaat uit insecten, kleine prooidieren, kadavers, vis, schaaldieren, fruit, gras, bladeren, granen en noten. Ongeveer 70 % van hun dieet bestaat uit insecten. Dit ligt er ook aan wat er in zijn leefgebied te vinden is.
Door wie worden zij gegeten en hoe proberen ze dit te voorkomen?         Gestreepte stinkdieren hebben waarschijnlijk de meest beruchte manier om zich te kunnen verdedigen, vergelijkbaar met andere dieren, vanwege hun vermogen om te kunnen sproeien. Gewoonlijk sproeien zij niet, alleen dan wanneer hun leven in gevaar is. Wanneer ze levensgevaarlijk bedreigd worden , keren zij hun achterste naar de vijand en steken hun staart rechtop omhoog. Zij buigen zich in een U bocht, zodat hun kop en hun achterste naar de vijand gericht wordt. Daarna spuiten zij dmv hun twee stinkklieren, twee stralen met stinkende vloeistof,in de richting van de ogen van de vijand. Zij kunnen drie meter ver spuiten. Wanneer een dier eenmaal besproeid is met deze stinkende vloeistof, door zo'n apart gekleurd dier, dan zal hij dat niet meer vergeten, en stinkdieren voortaan vermijden. Vanwege hun offensive geur, zijn stinkdieren niet gewild als prooidier, omdat de meeste preditoren een uitstekende geur hebben, en zodoende een hekel hebben aan de geur die een stinkdier kan produceren. Met uitzondering van grote roofvolgels zoals de Groothoornige Uil en de Roodstaart Havik.
Hoe gedragen zij zich? Gestreepte stinkdieren zijn schemerdieren. Zij slapen overdag in ondergrondse holen, en komen tegen de schemering te voorschijn om voedsel te zoeken. Zij prefereren de holen die andere dieren gemaakt hebben of natuurlijke holen onder bomen of gebouwen. Wanneer het nodig is, graven zij hun eigen hol met behulp van hun sterke graafpoten en klauwen. Van November tot Maart zijn zowel de mannelijke als de vrouwelijke stinkdieren niet erg aktief. De mannetjes komen vaker uit hun hol om voedsel te zoeken als het weer het toelaat. Meestal wordt een hol gedurende de winter bewoond door zes dieren, grotendeels vrouwtjes met hun jongen. Soms in gezelschap van 1 mannetje, maar gewoonlijk leven de mannen alleen in hun eigen hol. Hetgeen zij markeren met hun musk.
Welke rol hebben zij in het ecosysteem? Stinkdieren beperken de insecten populaties
Hoe communiceren zij met elkaar? Hoe planten zij zich voort?

Hun geur kenmerk wordt bij de mannetjes in het paar seizoen gebruikt om met elkaar te communiceren en om hun territorium af te bakenen. Gestreepte stinkdieren kunnen ook visueel met elkaar communiceren door hun vacht rechtop te zetten waardoor ze van postuur veranderen. Stinkdieren hebben een heel goed gehoor, maar hun zicht is slecht. Gestreepte stinkdieren planten zich in het wild voort vanaf midden-Februari tot midden-Maart. De zwangerschap duurt van 59 tot 77 dagen. Er worden 1 tot 10 hulpelose jongen geboren. Ze zijn blind, doof en haarloos maar zijn als ze 8 dagen oud zijn al in staat om hun stinkklieren te gebruiken. De ogen openen zich na 24 dagen. Hun moeder zorgt twee maanden lang voor hen, waarna ze gespeend worden. De jongen kunnen bij de moeder blijven tot een jaar na dat ze volwassen zijn.

Vertaald uit: www.biokids.umich.edu/critters/information/Mephitis_mephitis.html

foto: Po-Chin