Opvang skunks

Bij deze willen we de opvang van Kim in de Meern en de opvang van Thomas en Dagmar te Tilburg in het zonnetje zetten, want die hebben de afgelopen jaren altijd wel een plekje gehad voor diverse stinkdiertjes die dringend een ander onderkomen zochten. Heel erg bedankt voor jullie inzet en liefde voor stinkdieren.

Uit de opvang van Kim in de Meern.

Hierbij zijn verhaal over Ursus.

Het begon allemaal met een telefoontje van de reptielenopvang uit Amsterdam. Er was een meneer bij mij in de buurt die afstand wilde doen van enkele reptielen, of ik ze tijdelijk kon opvangen.

Niemand had kunnen voorzien wat er daarna gebeuren zou… Na een zeer kort telefoongesprek bleek dat de eigenaar verwikkeld was in een huisuitzetting. Omdat ik op dat moment op mijn werk was liet ik de meneer alle dieren naar mijn dierenarts brengen. Enkele uren daarna een paniekerig telefoontje van de dierenarts.

In de praktijk stonden;

1 dwerganaconda,2 baardagames, 2 blauwtongskinken, 2 luipaardgekko's, 21 parelskinken, 20 fretten, 1 nerts, 2 wasbeerhonden en… 1 stinkdier. Alle verblijven waren bijzonder smerig en stonken de pan uit. De ramen en deuren van de praktijk konden de vieze lucht niet voldoende ventileren. De dieren waren ook niet in optimale conditie maar het stinkdier was er het ergste aan toe. Hij zat in een mini-bench waarvan de bodem volledig was doorgeroest. Het dier kon zich niet omdraaien en zat in zijn eigen ontlasting. Zijn buik was kaal en vurig rood. Zijn vacht was oranje van de stress en roest. Wat leek op een stokje dat uit zijn kont stak bleek zijn staart te zijn. Kaal en helemaal volgekoekt met stront. De poten hadden open ontstoken plekken op de voetzooltjes en de nagels waren centimeters te lang. En hij hield zoveel vocht vast dat ie strak in zijn vel stond. Er waren 3 man sterk voor nodig om zijn nagels te knippen, wat een beer van beest. Niet te hanteren in je eentje.

Na enkele dagen ontstekingsremmer, rust, ruimte, goed voer, schoon water en een schoon verblijf begon Ursus, zoals hij inmiddels genoemd was, te ontdooien. Zijn vacht werd witter en zijn pootjes begonnen te genezen. Een week later toen hij voor controle bij de dierenarts was, was zijn conditie zo ver gevorderd dat we hem direct hebben gecastreerd. Zijn gebit is toen ook meteen gereinigd en onder de vieze bruine dikke lagen tandsteen kwam het gebit vandaan van een jong dier. Hagelwit en geen enkel gaatje of rotte kies. Zijn staart was al weer roze geworden en zijn voetzooltjes waren al bijna helemaal dicht. Ook zijn gedrag is aan het veranderen. Van een onzeker zielig hoopje ellende is het nu een lief stinkdier geworden. Nog wel schrikachtig maar met een rustige benadering laat hij zich zelfs aaien. Binnenkort kan hij worden herplaatst en krijgt hij bij vrienden een prachtig plekje. Zij hebben veel geduld en ik denk dat Ursus daar helemaal bijdraait.

Uit de opvang in Tilburg.

Hier het verslag dat Thomas over Bultje, een opvangertje geschreven heeft.

Het dier waar we het over hebben is een stinkdier. Bultje, zo heet hij (genoemd naar de Bult die hij had), kwam hier in oktober 2008 aan nadat ik hem had opgehaald bij een vogelopvang in Middelburg. Bultje was gevonden op de boulevard van Vlissingen en de eigenaar had zich na 3 weken nog steeds niet gemeld. Daar Stichting het Stinkdier vol zat, namen ze contact met mij op. Aangekomen trof ik een stinkdiertje aan wat in een betegeld hok zat met weinig schuilmogelijkheden. Wat me meteen opviel was de bult op zijn kop die van net boven de neus tot net achter de ogen liep. Voelend leek het hier om bot te gaan. Het was keihard en bewoog niet. In de paar weken erop bleek Bultje een vrij rustig stinkdier te zijn die zich redelijk aan de groep aanpaste en goed at.

Uiteraard checkten we geregeld die bult omdat we het toch vreemd vonden. Op een dag zag ik dat er troep uit de rechterkant van zijn bekje kwam (half januari). De bovenste hoektand bleek afgebroken. Omdat we toch al een afspraak met een dierenarts in Oegstgeest hadden gepland ivm castratie besloten we om hem meteen te vragen om naar de tand en de bult te kijken. Bultje was dan toch onder narcose. (Dr. Heemskerk is de vaste dierenarts van Stichting het Stinkdier en heeft ervaring met het onder narcose brengen van deze dieren). De tand moest worden getrokken en de bult bleek een ophoping te zijn van pus. Een vette ontsteking dus. Hij maakte het zo goed en kwaad als het ging schoon. Helaas. Binnen een week was er ineens een gaatje te zien net boven de plek waar de tand had gezeten. De dag erop was het erg smerig en ik besloot het voorzichtig schoon te maken. Hierbij bleek een gedeelte van de huid los te komen. Tja, dit verwacht je niet dus in paniek belden we de dierenarts in Oegstgeest weer. We konden de volgende dag meteen terecht. Bultje moest weer onder zeil en de dierenarts begon met schoonmaken. De stank die toen vrij kwam in combinatie met te weinig slaap, weinig eten en de warmte in de praktijkruimte zorgde ervoor dat deze jongen bijna 3 keer plat ging... Nadat het was schoongemaakt spoot de dierenarts het vol met een peniciline houdende zalf (Delvomast voor uierinfecties bij koeien) en gaf hem een antibiotica injectie die 2 weken werkzaam moest zijn. Na 2 weken was de wond niet beter geworden en de Delvomast was op. Ik contacteerde de dierenarts en die vertelde me dat ik door moest gaan met de Delvomast. Deze kon ik ook gewoon bij mijn eigen dierenarts ophalen. Verder kon ik daar dan ook wel antibiotica krijgen. Zogezegd zo gedaan en een dierenarts hier in de buurt gevraagd of hij eens een blik wilde werpen. Deze kwam er onder andere achter dat de neusbrug gedeeltelijk gebroken was. Hij haalde met een pincet een stukje los bot uit de wond. Bovendien bleek er nog een groot stuk los te zitten maar dat zat te vast. We hebben toen besproken wat we het beste an antibiotica konden geven. Mede natuurlijk omdat er in geen enkele bijsluiter staat dat het ook geschikt is voor stinkdieren. Pfizer is de enige die een antibiotica heeft wat 2 weken werkzaam is en dus kwamen we al snel tot de conclusie dat Heemskerk dit antibiotica moet hebben gegeven. Elke dag schoonmaken en om de 2 weken zelf een spuit zetten dus. Op zich ging dat erg goed maar ik merkte dat de antibiotica het geen 2 weken volhield. De wond werd na 10 dagen weer viezer. De frequentie opgevoerd naar eens in de 10 dagen. Toch was dit niet tot tevredenheid van de dierenarts en hij maakte een kweekje van het vocht wat uit de wond kwam. Baytril bleek een betere oplossing te zijn maar gezien dat injecteerbare Baytril nogal agressief is op huid enzo (harde plekken, afsterven) besloten we een orale vorm te gebruiken. Dit ging de eerste week goed als we het in een beetje yoghurt mengden maar helaas vertikt hij het nu te eten. Stinkdieren hebben een erg goede smaak en ze proeven dus werkelijk alles wat je stiekum probeert te geven. OK, probleem is dus dat de genezing maar erg traag verloopt. Heemskerk sprak van een fistuleuze ontsteking. Hij liet me in een honden geneeskunde boek zien hoe hij dacht dat deze ontsteking was begonnen.De tand is gaan ontsteken en de ontsteking heeft zich, door het bot een weg naar boven gebaand. Daar is het zich gaan ophopen. Op een gegeven moment is de druk zo hoog geworden dat het net boven de tand, tussen lip en tandvlees, open is gegaan. Doordat de druk nog steeds hoog was is ook de huid op de neus open gebarsten. Hij vertelde erbij dat dit soort ontstekingen vaak langdurig actief zijn (net als een fistel) en dat genezing erg lang kan duren. De dierenarts hier vermoed echter, mede door de stukjes los bot, dat Bultje bij het vangen door een schepnet hard op de neus is geraakt. Hierdoor is de neusbrug gedeeltelijk gebroken en de tand afgebroken die de zaak verergert heeft. Ik ben dus op zoek naar tips en eventueel een dierenarts die vaker met dit bijltje gehakt heeft zodat we dit probleem voor Bultje zo snel mogelijk kunnen oplossen. Hij is nog steeds erg actief en eet als een dijker. Hij lijkt weinig last te hebben van de wond hoewel het tandvlees aan de rechterkant nog steeds onrustig is (erg rood). Bovendien vindt hij de behandeling elke dag (korst verwijderen, schoonmaken met natte doekjes, uitspoelen met zoutoplossing en opvulen met Delvomast) nou niet echt prettig. Het enige waar hij het volgens mij voor doet, zijn de stukjes kaas na afloop. En, hoewel ik het met liefde doe, wordt het voor mij ook last. Ik ben nu al 4 maanden elke dag de wond aan het behandelen. Gelukkig is Bultje een redelijk rustig skunkje en kan ik erg veel bij hem doen zonder dat hij bijt. Ik heb er hier lopen die ik niet zo zou kunnen behandelen. De wond zelf is halve centimeter breed en gaat ongeveer een halve centimeter naar binnen. De bot brug die ze normaal op die plek hebben is weg. Wie o wie heeft er een oplossing voor Bultje. Al is het maar iets waardoor dit probleem in kortere tijd opgelost kan worden.

Hieronder volgen nog wat foto's. De eerste foto is van toen Bultje bij ons kwam in oktober. Je ziet duidelijk de bult. De foto erna is genomen op 12 januari, de dag voor de castratie. De laatste foto is genomen in maart. Hier is de ontsteking nog wel veel heftiger dan momenteel. Zo zag het er na een dag uit. Momenteel zit er meer een bloed korst op (wat ik positiever vind) maar nog wel wat troep onder. De hoeveelheid pus is echter wel minder geworden. Heb helaas geen foto van hoe het eruit ziet als het schoongemaakt is. Zal even kijken of ik die morgenavond of van het weekend kan maken. Dan is het ook duidelijker wat ik bedoel met de bot brug die daar weg is. Not for the faintharted! Eerste dag en dus bang onder de kast:

12 januari, de dag voor de castratie. Het valt me nu pas op dat de bult hier al naar voren verschuift. Waar de ophoging zit aan de voorkant is ook waar de huid is opengegaan.

Hier Foto van eind maart.Foto van voor het schoonmaken dus. Hier zit het er erger uit dan het nu is.

Bultje is na een lange periode van intensieve verzorging door Thomas en Dagmar weer helemaal genezen.

Op zijn neus heeft hij nu een deukje ipv een bultje.

Met dank aan dierenarts Molitor voor de tijd en aandacht die hij eraan besteed heeft. Dank zij zijn ingeving om de losse botfragmenten te verwijderen die de ontsteking veroorzaakte was de wond met twee weken dicht.

Adopteer een stinkdier


Zou je graag een stinkdier willen hebben maar ontbreekt het je aan geld, tijd en ruimte, dan is er de mogelijkheid om een stinkdier te adopteren. Het stinkdier blijft dan in de opvang wonen en voor een vast ( liefst maandelijks, bedrag van minimaal € 5.00 ) help je financieel mee in de voeding en medische verzorging van het dier. Je ontvangt dan maandelijks een update en een foto van je adoptie stinkdier. Ook is het mogelijk om volgens afspraak je adoptie-dier te bezoeken en kennis te maken met zijn of haar groepsgenoten.
Lijkt het je wel leuk om een stinkdier te adopteren dan kan je kiezen uit onderstaande dieren. Dit zijn allemaal dieren met een verleden, waardoor niet meer herplaatsbaar en waarvan door de eerste, tweede,derde of soms vierde eigenaar om welke reden dan ook afstand van gedaan is en verkocht of geschonken aan de Stichting. Heb je interesse om adoptie ouder te worden stuur dan een e-mail naar

adoptiestinkdier@stichtinghetstinkdier.nl

Hieronder foto's van de stinkdieren die in de loop der jaren door de Stichting opgevangen zijn en in aanmerking komen voor het adoptieplan.

Meestal hebben zij een lange gewenningsperiode nodig en worden daardoor niet meer herplaatst als zij zich eenmaal aan hun nieuwe omgeving en groepsgenoten hebben aangepast.

Een enkele keer komt het voor dat een stinkdier niet kan wennen in een grote groep, deze wordt dan herplaatst naar een ander opvangadres.
Opvang Alphen aan den Rijn

Polar

Geboren: mei 2001

Polar is een albino vrouwtje.
Zij kwam in mei 2005 in de opvang terecht nadat zij van hand tot hand was gegaan naar diverse eigenaren en waar zij telkens als fokdier gebruikt werd. Omdat zij geen albino jongen ter wereld bracht werd ze steeds weer gedumpt. Met als resultaat dat zij hier binnen kwam als een zeer schuw en gestrest dametje dat zeker een jaar nodig gehad heeft om te wennen aan haar nieuwe omgeving en telkens op de vlucht ging zodra we in haar buurt kwamen. Nu durft ze ons huis binnen te komen via het kattenluik en over en voor onze voeten te lopen in afwachting van haar maaltijd. Als we haar eenmaal hebben kunnen pakken om bij voorbeeld haar nagels te knippen of om haar een bad te geven dan is zij een zeer handelbaar stinkdier en laat zij alles gelaten toe. Door te weinig aandacht te geven op jonge leeftijd en het telkens verwisselen van eigenaar heeft zij weinig vertrouwen in de mensen om haar heen en zal zij nooit helemaal tam worden. Maar ondanks alles heeft zij een heel lief karakter. Polar is gesteriliseerd en gechipt, hetgeen bekostigd is door de Stichting.

 

Helaas is Polar op 16-06-2008 overleden aan een infectie.

Purdey

Geboren: april 2003


Purdey is een bruin/wit classic vrouwtje, geïmporteerd uit Amerika.
Zij kwam in mei 2003 Nederland in samen met een zending stinkdiertjes die aan diverse eigenaren door het hele land zijn verkocht. Haar eerste eigenaar heeft haar aan de Stichting verkocht daar zij een gevaar zou opleveren voor de jonge kittens die daar regelmatig werden gefokt. Purdey werd om die reden gehouden in een kooi, heeft te weinig aandacht gekregen op jonge leeftijd en is daardoor erg op zichzelf en heel voorzichtig gebleven. Haar gretigheid naar voedsel wint het soms van haar terughoudendheid jegens mensen, zodat zij wel binnen durft te komen om haar portie kip te halen hetgeen zij dan wel aanpakt als we het haar aan bieden. Om haar nagels te kunnen knippen en haar vacht te verzorgen moeten we ook haar eerst vangen, eenmaal op schoot laat zij alles gelaten toe.
Waarna ze zich twee dagen lang snel uit de voeten maakt als we haar benaderen uit angst om weer opgepakt te worden.

Helaas is Purdey plotseling door een hartaanval overleden.

Prince ( Willem)

Geboren: mei 2004


Prince is een mannelijk stinkdier met aparte tekening. Van Prince is afstand gedaan omdat hij de kleine groep waarin hij leefde, terroriseerde en onhandelbaar was. Zijn eigenares was een beetje bang van hem geworden omdat hij flink kon bijten. Nadat hij eerst geprobeerd heeft zijn onhebbelijke gewoonte ook hier toe te passen is hij door de oude garde op zijn plaats gezet en heeft hij zich prima aangepast. Het bijten hebben we hem afgeleerd door zijn eten aan te bieden op een lepel of met een lang pincet. Wanneer hij het aangebodene aan wilde pakken dan beet hij er hard en snel in, wat natuurlijk geen prettig gevoel gaf. Door middel van dit foefje pakte hij na een paar dagen een stukje groente of een snackje heel voorzichtig van je vingers.
Prince is een lief stinkdier geworden, maar houd niet van op schoot zitten en is heel terughoudend als er vreemde mensen op bezoek zijn, dan laat hij zich het liefst niet zien. Over zijn rug aaien en achter zijn oren kriebelen vind hij heerlijk en hij blijft dan genietend naast je op de grond zitten.

Phaedra

Geboren: mei 2003

Phaedra is een abrikooskleurig vrouwtje. In april 2005 werd er afstand van haar gedaan omdat èèn van de kinderen van haar eigenaars plotseling allergisch was geworden. Een half jaar daarvoor kwam zij heel even in de opvang terecht omdat we een telefoontje van de Dierenambulance uit Zoetermeer kregen die doorgaf dat zij een stinkdiertje gevonden hadden, waarna we haar direct opgehaalden en geprobeerd hebben de eigenaar op te sporen. Dank zij internet duurde dit slechts een paar uur. De eigenaars kwamen haar meteen halen na ons telefoontje, met de belofte dat zij door zouden rijden naar een dierenarts omdat bleek dat zij de val van hun balkon op de zevende verdieping wonder boven wonder had overleefd. De volgende dag vernamen wij dat zij hier en daar wat zware kneuzingen had opgelopen, maar gelukkig niets gebroken had.
Een half jaar later kwam zij voorgoed in de opvang wonen.
Gebleken is dat zij toch een ernstig trauma heeft opgelopen van de val en de verandering naar een nieuw tehuis. De eerste tijd konden we niets met haar, als we maar met een vinger naar haar wezen dan beet ze heel hard. Aanraken was onmogelijk, want dan ging ze helemaal flippen. Als een nietmachine beet ze om zich heen , zette het op een lopen en kwam dan weer terug om ons aan te vallen. Na anderhalf jaar voorzichtige toenaderingspogingen, bijvoorbeeld door voor haar op de grond te gaan zitten zodat ze zelf naar ons toe kwam, is ze nu eindelijk zover dat we haar heel voorzichtig op schoot kunnen nemen waar ze genietend een hele poos kan blijven liggen. Aaien vind ze nu ook prettig .
Bij haar vorige eigenaars was zij een kieskeurige eter, zij leefde op een bepaald merk kattenbrokjes en roze glacé koeken. Door de koeken te verkruimelen in yoghurt hebben we haar eerst daaraan laten wennen. Van lieverlee hebben we de koek verminderd en hele kleine beetjes groenten toegevoegd. Na een paar maanden at zij alle soorten groenten en lust zij ook heel graag haar dagelijkse portie kip.
Phaedra is gesteriliseerd en gechipt door de Stichting.

Benji

Geboren: mei 1999

Benji is een albino mannetje. Voordat hij de laatste vier jaar bij zijn vorige eigenares heeft gewoond was hij al een aantal keren van eigenaar verwisseld. Volgens zijn eigenares is Benji mishandeld door haar ex-partner. Hij heeft veel slaag gekregen en moest zijn eigen poep opeten omdat hij niet altijd even zindelijk was.
Toen Benji hier kwam ontdekten we meteen dat hij blind was, hetgeen zijn vorige eigenares niet opgevallen was. Dit is niet zo verwonderlijk want een blind dier kan zich best redden in zijn vertrouwde woonomgeving. Zolang je maar geen dingen of meubels verplaatst zal het via zijn reukvermogen zijn weg weten te vinden. Doordat het hier onbekend terrein voor hem was botste hij overal tegenop waardoor het meteen opviel dat hij niets kon zien. Een grappig voorval was wel dat Benji die helemaal geen honden gewend was tegen de hond aanliep die rustig op de vloer lag te slapen. Zodra hij zijn fout bemerkte begon hij heftig te stampen en te blazen, terwijl de hond, die stinkdieren gewend is totaal niet reageerde. Binnen een dag wist Benji de weg hier in huis en buiten in de tuin naar het stinkdierhuis. Benji werd nooit opgepakt want zodra je hem optilde poepte en plaste hij van angst. Dit was na de tweede keer al snel afgeleerd . Wanneer je een stinkdier oppakt vouw je meteen zijn staart onder zijn kont zodat hij zichzelf onderplast of poept waar hij uiteraard een enorme hekel aan heeft. Meestal doen ze het een tweede keer al niet meer. Zo ook Benji. Al die jaren was hij geen schootstinkdier maar nu vind hij het heerlijk om bij je te zitten en geniet zuchtend van elke streling.

Benji is van ouderdom overleden.

Pepe

Geboren: mei 2006

Pepe is geadopteerd door Joshua and Austyn Jones uit Amerika

Pepe is een zwart/wit classic mannetje. Hij werd als tweede stinkdiertje aangeschaft om de eerste gezelschap te houden. Met zijn tweeën is veel gezelliger, dacht zijn nieuwe eigenares. Pepe heeft als jong pupje eerst een paar weken hier gelogeerd totdat hij oud genoeg was om een paar uurtjes alleen gelaten te worden ( ivm werk) . Toen hij daarna naar zijn permanente adres verhuisde bleek dat het stinkdier dat daar al langer woonde hem helemaal niet zag zitten en geen behoefte had aan een soortgenoot. Pepe kwam terug naar de opvang en onlangs door is hij door de dierenarts gecastreerd en gechipt. Pepe is een ondeugende puber die nu nog zijn positie in de groep probeert te veroveren en een aantal dames hier hebben de pest aan zijn macho gedrag, hetgeen binnen zeer korte tijd wel over zal gaan als gevolg van zijn castratie. Verder is het een superlieve knuffelbeer die kusjes geeft en uren op schoot of naast je op de bank kan liggen. Pepe blijft volgens afspraak met zijn vorige eigenares hier voorgoed in de opvang.

Ricky

Geboren: april 2002

Ricky is een br/wit classic manentje. Ricky heeft al vier of vijf eigenaars en verschillende namen gehad en zijn laatste eigenaar waar hij twee jaar lang heeft gewoond noemde hem Ricky Chanel.
Ricky is door zijn baasje door en door verwend en hij mocht altijd mee met de scootmobiel. De meeste tijd vertoefde hij op schoot of in zijn hokje. Hij mocht wel naar buiten in de afgeschermde tuin maar meestal ging hij daar dan liggen op een beschut plekje, dus hij heeft weinig beweging gehad. Hier in de opvang mag hij zijn eigen gang gaan, laten we hem zo veel mogelijk in zijn waarde en kan hij gaan en staan waar en wanneer hij maar wil. Hij geniet met volle teugen van zijn vrijheid. Ondanks dat hij altijd gewend is om enig stinkdier te zijn heeft hij zich snel aangepast in de groep en heeft hij het hier heel erg naar zijn zin. Net als alle andere adoptiestinkdieren blijft Ricky hier in de opvang wonen omdat er ook met hem al zoveel gesold is in het verleden. Ricky is een ontzettend lieve skunk die nooit zal bijten.

Moby

Moby, de nieuwste opvanger, met als adoptieouder Danny Palic

Stanley

Na het hebben van drie verschillende eigenaars is Stanley eindelijk thuis in de opvang.
Opvang Rotterdam

Amor

Geboren: +/- 2001

Overleden: April 2010


Amor is een zw/w silverback mannetje. Hij is door Fretten en Stinkdierenvereniging Mustela gered en opgehaald uit een dierenhandel in België waar hij in een zeer slechte gezondheid verkeerde en in een zeer bevuilde omgeving gehouden werd. Nadat hij weer in goede conditie verkeerde is hij overgenomen door opvang Rotterdam waar hij inmiddels al weer heel wat jaartjes meedraait . Hij gaat ook regelmatig mee met de stinkdierenstand en een aantal stinkdieren naar diverse beursen en dierenevenementen waar hij het heel goed doet als voorbeeld van een opvangstinkdier. Hij is niet tam in de vorm van knuffelen en op schoot zitten, maar uit eigen beweging klimt hij op de bank en loopt over je schoot heen, zolang je hem maar niet aanhaalt. Verder is het een super lief stinkdier die ook nooit zal bijten.
Amor had zich een jaar geleden uitgegraven uit de tuin en was sindsdien drie maanden lang spoorloos. Ineens werd hij vlakbij huis weer terug gevonden en kon hij gevangen worden en terug gezet in de groep.
Vermoedelijk heeft iemand hem op de dag van vermissing gevonden en gehouden, ondanks alle advertenties en flyers die verspreid waren. Amor is een erg bange skunk en als beginnend stinkdiereigenaar met veel te hoge verwachtingen over het houden van een stinkdier dermate teleurstellend om te hebben. Waarschijnlijk was het houden van Amor ook erg tegen gevallen voor de vinder waarna hij hem maar weer gedumpt heeft op de plek waar hij gevonden was. Een andere mogelijkheid is er haast niet want Amor had onmogelijk kunnen overleven in die koude winterperiode zonder voedsel en in een zeer drukke verkeeromgeving.

Kaylo

Kaylo is geadopteerd door Martijn Boogert en Gerreke de Gans

Van Kaylo is met pijn in het hart afstand gedaan door de vorige eigenaar die alles met hem kon doen. Stoeien, knuffelen en kusjes geven waren geen uitzondering. Maar Kaylo had een eigenaardige hekel aan zijn vrouwtje en joeg haar door het hele huis achterna om haar in haar voeten of benen te bijten. Voor haar was het geen doen om de hele dag met hoge laarzen door het huis te lopen en toen is er besloten om voor Kaylo een nieuw tehuis te zoeken. Zo kwam hij in Rotterdam terecht waar hij zeer bewonderd wordt vanwege zijn mooie uiterlijk en zijn aparte karakter. Kaylo weet nl precies wat hij wil, wil hij op schoot dan wil hij het ook perse. Maar als hij niet wil dan kan je een flinke knauw krijgen, m.a.w. "nee baasje ik heb nu geen zin!." Kaylo bewijst ook hier weer dat elk stinkdier anders is en elk dier een geheel eigen karakter heeft.

Pablo


Pablo is een zw/w classic klein mannetje. Zijn leeftijd is onbekend. Hij is zwervend in een woonwijk gevonden en daarna opgehaald door de Dierenambulance en -opvang van Rotterdam. Na een tv uitzending van 4 in het land met een opname en oproep van de Stinkdierenopvang te Rotterdam had geen eigenaar zich gemeld. Inmiddels verblijft Pablo al een hele lange tijd in de opvang waar hij ook permanent blijft. Van Pablo is er niets bekend en zijn verleden en zwerftocht hebben van hem een byzonder schuw diertje gemaakt. Hij heeft het enorm naar zijn zin als hij in de tuin kan rennen en spelen en waar hij alle vrijheid en ruimte heeft. Een knuffeldier zal het nooit worden, maar als stinkdierliefhebbers zijnde laten wij de dieren in hun waarde en genieten we ook van de minder tamme dieren.